De leukste viervoeter die er is

Meestal zijn het de kinderen die bij ouders zeuren om een huisdier. Bij ons thuis ging het anders. Mijn moeder wilde graag een hond. Mijn vader, zusje en ik hoefden alleen nog maar in te stemmen. Het leek ons erg leuk. Wel was het natuurlijk van belang dat we met elkaar een schema zouden maken wie hem wanneer zou uitlaten. Het heeft wel even geduurd, voordat het puppy eindelijk bij ons in huis kwam. Mijn moeder vond het namelijk leuk om echt een beetje onderzoek te doen naar de verschillende karakters van een aantal hondenrassen. Vervolgens heeft ze contact opgenomen met een paar betrouwbare fokkers. En zo kwam de dag dat mijn moeder ons meenam naar een allerschattig nestje vol Golden Retrievers. Toen we dat zagen, wilden we ze allemaal wel meenemen. Maar de afspraak was één puppy. Aangezien mijn moeder vroeger vlakbij de Rijn had gewoond, wilde ze hem daarnaar noemen. Onze hond Rijn werd een belangrijk onderdeel van ons gezin.

Trouwe vriend

In het begin hadden we beneden overal kranten neergelegd, want hij was natuurlijk nog niet zindelijk. Hij was nog te klein om een rondje mee te lopen, dus lieten we hem in de tuin lopen, zodat hij daar een plasje kon doen. Hij was zo ongelooflijk schattig! Mijn zusje en ik telden de minuten af tot het weer onze beurt was om hem op schoot te mogen hebben. Later toen hij groter werd, nam mijn moeder hem mee op cursus bij een hondenschool. Het was een heel makkelijke hond. Hij leerde snel nieuwe dingen en vond dat ook leuk. Eindeloos hebben we gegooid met tennisballen en takken om te zien hoe hij erop af rende en ze netjes weer terugbracht voor de volgende ronde. Ook vond hij het heerlijk in het water te springen en te zwemmen. Hij ging dan ook altijd mee met vakantie. Natuurlijk werd hij wel wat rustiger naarmate hij ouder werd. Rijn overleed nadat mijn zusje en ik al lang en breed op kamers woonden. Het was erg verdrietig, want we waren immers met hem opgegroeid. Het was altijd zo vrolijk thuiskomen, omdat hij je blij opwachtte.

Overweging

Zelf had ik daarna weleens overwogen om een hond te nemen. Maar tijdens mijn studentenleven was het toch een te grote verbintenis om hem meerdere keren per dag uit te moeten laten. Bovendien had ik veel te weinig ruimte in huis. Nu ik samenwoon, is het natuurlijk een ander verhaal. Ik heb uiteraard even afgewacht hoe het samenwonen ging, voordat ik het idee zou opperen om een hond te nemen. Tijdens een wandeling met mijn geliefde aan het strand kwam er ineens een jonge Golden Retriever naar mij toe rennen met een tennisbal in zijn bek. Toen hij voor me stond, kwispelde hij enthousiast met zijn staart. Ik kon me niet inhouden en riep uit dat ik heel graag een hond wilde. Ik aaide het dier en mijn vriend keek me lachend aan. Hij sloeg een arm om me heen en zei dat we het daar dan maar eens over moesten hebben.

Geef een reactie